CV kariyer anlamında bireyin belki de mükemmelliğe en çok yaklaştığı an olabilir. Kendi en iyi versiyonunu yaratmak ve bunu dış dünyaya anlatmak için en pratik yollardan biri sayılabilir. Olmak istediği kişiyi CV’sine yansıtan aday ve pozisyon için gereken adayı bulmaya çalışan işe alımcı, beyin avcısı, yetenek uzmanı…
İnsanların gerçeği kendilerine göre çarpıtmak, bükmek, makyajlamak, kendini olduğundan daha iyi gösterme konusunda olağanüstü yetenekli olduklarını söyleyebiliriz.
Yalan söylemenin işe alım maliyetini arttırması ise kaçınılmaz. Sınırlı beyanda bulunma, beyaz yalanlar söyleme, sorulardan kaçınma, yuvarlak ve genel cevaplar verme yoluyla işe alım sürecinde adayların zorlu soruların üstesinden geldiği zamanlar oluyor. Burada kritik nokta kişi olarak kendimizin farkında mıyız, gerçekleri yorumlama şeklimiz nasıl, kendimiz dahil birçok insana yalan söylüyor muyuz?
2012 yılında Yahoo, CEO olarak Paypal’dan 20 milyon dolara transfer ettiği Scott Thompson’ı 3 ay sonra gönderdi. Thompson CV’sinde 2 ayrı üniversiteden mezun olduğunu ve bölümlerden birinin bilgisayar bilimleri olduğunu belirtmişti. CEO kaybı o dönem borsada da değer kaybı yaşattı Yahoo’ya.
Mülakat sırasında verilen bilgileri hem yönetici ile yapılan görüşmelerde, hem de teknik görüşmelerde kontrol etme şansı olabilir. Testler de yine bir ölçme aracı olarak kullanılır. Referans sürecine gelindiğinde hem çalışılan iş çevresi hem de İK departmanından görev tanımı, unvan, performansa dair çıktılara ulaşabiliyoruz.
Masanın karşı tarafındakiler için de geçerli bu durum pozisyon, organizasyon şeması, kariyer yolu, yetenek süreci ile ilgili doğru, net bilgiler paylaşılabileceği gibi pozisyon kapama süresinin yarattığı baskı, İK’nın iç müşterisinin acil beklentileri, bölüm yöneticilerinin çizdiği farklı tablolar ile şirket ve pozisyon özelinde pembe ya da siyah yalanlar söylendiği olmuştur diye düşünüyorum.
En azından benim böyle bir iş anım var, benimle iş görüşmesi yapan ekip yöneticisi işe alınana kadar şirket ile ilgili aksaklıklardan hiç bahsetmemiş, profesyonel iş ortamının olduğu, kurumsal yönetilen bir şirket anlatmıştı. İstifa edenlerin sayısının artması, ilerleyen çeyrekte 3 ay üst üste maaş ödenmemesi durumu ile karşılaştığımda bir miktar şoke olmuştum üstelik sigorta primleri ile ilgili de sorunlar vardı. Anım bitti.
Paul Ekman’ın Ne Düşündüğünü Biliyorum kitabında insanların neden yalan söylediğine dair bir bölüm bulunuyor. Hem çocuklar ile yaptığı görüşmeleri hem de büyükler ile yaptığı anketlerin sonucunu derlediğinde yalan söylemeye dair 9 farklı neden paylaşıyor:
- Ceza almayı önlemek.
- Başka yoldan kolayca elde edilemeyecek bir ödülü elde etmek.
- Bir insanı cezadan kurtarmak.
- Bir fiziksel zarar tehdidinden korunmak.
- Başkalarının beğenisini kazanmak.
- Sıkıntılı bir sosyal ortamdan kaçınmak
- Utancı bertaraf etmek.
- Bazı bilgileri gizli tutabilmek amacıyla niyetle ilgili bir uyarıda bulunmaksızın, gizliliği sürdürebilmek.
- Hedefin sahip olduğu bilgiyi kontrol altında tutarak, diğer insanlar üzerinde iktidar denemeleri yapmak.
Her iki tarafın etik standartlara sahip olduğu ve gerçekliğin bükülmediği işe alım görüşmeleri dilerim.